arrow_drop_up arrow_drop_down
3 december 2019 
in Blog

Sinterklaas toen en nu

Inmiddels heb ik al heel wat herinneringen aan Sinterklaas. Vroeger, toen ik klein was, was er altijd een dag waarop mijn zus en ik beneden in de kamer kwamen en zagen dat Zwarte Piet was geweest. Stoelen lagen ondersteboven en er lagen pakjes en pepernoten op tafel. Dat was altijd spannend en leuk.

In de krant (AD 16-11-2019) zag ik een grappige foto van een meisje die haar klomp zet bij een oude kachel. Je schoen zetten wordt al sinds de 15e eeuw gedaan, zo vertelt Frits Booy, kenner van de historie van Sinterklaas. Dit gebeurde toen in de kerk waarbij er de volgende dag wat in de schoen zat. Sinds de 17e eeuw worden er ook wortels en hooi bij de schoen gelegd voor het paard. De schoen stond bij de schoorsteen, waarschijnlijk omdat dit ’s nachts de enige opening in het huis was.

Met onze kinderen was het ook altijd dolle pret met alle cadeautjes en surprises. Elk jaar weer was dat heel leuk, tot 2005. In dat jaar verongelukte onze zoon Sjoerd, hij was altijd een ‘gangmaker’ en grappenmaker.

Hoe ga je dan weer Sinterklaas vieren?

Er moest wat gebeuren, zeker voor onze dochters, voor wie het verlies ook zo intens groot was. Gewoon surprises doen, dat lukte niet meer. We probeerden er wel, ondanks ons verdriet, een gezellige avond van te maken. Heel moeilijk, maar we deden ons best en dat was goed.

De afgelopen jaren kreeg Sinterklaas weer een hele nieuwe invulling. Met de twee kleinkindjes is het weer genieten en een plezier om samen Sinterklaas te vieren. Vergeten doe je niet en Sjoerd missen we altijd.

‘We zijn echter dankbaar voor al het goede dat ons ook gegeven is. Dat is wat je verder helpt en je sterker maakt in leren leven met verlies.’

Terwijl ik dit schrijf kijk ik uit het raam en zie ik daar ineens Sinterklaas met Pieten tussen de bomen doorlopen, over de parkeerplaats de wijk in. Dat is toch wel heel toevallig en grappig. Ik pakte gelijk mijn mobiel en maakte wat foto’s en een filmpje dat je in mijn vlog kan zien. Het zijn voor mij de cadeautjes op een dag.

Hoe is dat voor jou na verlies? Wat hielp jou verder en hoe heb jij weer een invulling gegeven aan 5 december?

Ik hoor het graag!

Vera

Over de schrijver
Reactie plaatsen